ได้ที่พึ่งเพิ่มอีกคน

ได้ที่พึ่งเพิ่มอีกคน

“คุณชายน้อย คุณหนูใหญ่เจียงนาง...”

พอเห็นหยวนเฉิงเฉียนยืนกรานไม่ยอมท่าเดียว สือกว่างก็ปวดหัวตุบ คิดจะเกลี้ยกล่อมต่ออีกหน่อย แต่หยวนเฉิงเฉียนกลับเอามืออุดหูไว้แน่น แล้วเบียดตัวแนบชิดกับเจียงเจาหวาไม่ยอมห่าง

“ไม่รู้ละ ข้าไม่สน ข้าจะเอาพี่สาวคนนี้ จะเอาคนนี้คนเดียว!”

หยวนเฉิงเฉียนร้องเรียกเสียงเบา ๆ พวกเด็ก ๆ เห็นแบบนั้นก็พากันรุมล้อมเจียงเจาหวาไว้ไม่ยอมไปไหน และไม่ยอมให้พวกเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการอุ้มเหมือนกัน

เจียงเจาหวาโดนหยวนเฉิงเฉียนดึงจนเริ่มอึดอัด เดิมทีนางก็มีแผลตามตัวอยู่แล้ว แถมเจ้าอ้วนตัวน้อยหยวนเฉิงเฉียนยังมีแรงดึงเยอะมาก เจียงเจาหวารู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอกจนตัวซวนเซถอยหลังไป

“ปล่อยมือ!”

ม่านตาของเยี่ยนจิ่งหดเล็กลง เขาทะยานร่างเข้ามาคว้าประคองร่างของเจียงเจาหวาเอาไว้

ก่อนที่สติของเจียงเจาหวาจะดับวูบลง นางเห็นแววตึงเครียดบนใบหน้าของเยี่ยนจิ่งราง ๆ