เจ้าคิดจะขอบคุณข้าผู้นี้อย่างไร

เจ้าคิดจะขอบคุณข้าผู้นี้อย่างไร

“ฟางโหรว เจ้ารอข้าก่อน”

เจิ้งฟางโหรวหันหลังเดินจากไปทันที ไม่แม้แต่จะเหลือบมองเฟิ่งกั๋วกงสักแวบเดียว

เฟิ่งกั๋วกงรู้สึกใจหายวาบ เดิมทีเขาก็ยังอาลัยอาวรณ์ความผูกพันในวันวานอยู่แล้ว พอรู้ว่าตัวเองปรักปรำเจิ้งฟางโหรว ความรู้สึกผิดในใจก็ยิ่งท่วมท้น ทั้งยังสงสารเห็นใจนางมากขึ้นไปอีก จึงรีบก้าวเท้าตามนางไปทันที

“จางเอ๋อร์!”

ฮูหยินผู้เฒ่าโมโหจนเอาไม้เท้าเคาะพื้น สีหน้าบึ้งตึงมืดมนจนน่ากลัว

สาเหตุอีกอย่างที่นางไม่ชอบเจิ้งฟางโหรว ก็เพราะรู้สึกว่าเฮ่อจางให้ความสำคัญกับเจิ้งฟางโหรวมากกว่าแม่คนนี้

ลูกสะใภ้ที่นางถูกใจ ไม่เพียงต้องนำผลประโยชน์มาให้จวนกั๋วกงได้ แต่ยังต้องไม่มาแย่งลูกชายไปจากนางด้วย