กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
พลิกกระดานได้อย่างงดงาม
“ข้าไม่ได้ทำ ข้าเปล่านะเจ้าคะ...”
เฮ่อหลิงเอ๋อร์รีบร้อนอธิบายจนลืมเจ็บแผลบนหน้า แต่เฟิ่งกั๋วกงกลับชักสีหน้าไม่พอใจ ดุอบรมทันควัน
“เมื่อกี้ที่แม่เจ้าพูดไม่ได้ยินหรือไง ยังไม่รีบไสหัวกลับเรือนเจ้าไปอีก”
เฟิ่งกั๋วกงยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
หลายปีมานี้จวิ้นกงฮูหยินทุ่มเทกายใจเพื่อจวนกั๋วกงมาตลอด เรื่องนี้เขาเชื่อสนิทใจ อีกอย่างเฮ่อหลิงเอ๋อร์ก็เป็นลูกสาวแท้ ๆ ของนาง จะมีแม่ที่ไหนไม่หวังดีกับลูกในไส้
ที่จวิ้นกงฮูหยินสั่งสอนเฮ่อหลิงเอ๋อร์ก็ล้วนเพื่อตัวลูกสาวเองทั้งนั้น ในทางกลับกัน เฮ่อหลิงเอ๋อร์ต่างหากที่ถึงกับไม่ฟังแม้แต่คำพูดของแม่แท้ ๆ หลายปีมานี้เขาคงตามใจเฮ่อหลิงเอ๋อร์มากเกินไปจริง ๆ
ถ้าเรื่องแพร่งพรายออกไป ทั้งชื่อเสียงของจวนกั๋วกงและชื่อเสียงของนางเองคงพังป่นปี้หมด
“เจ้าค่ะ”
พอเห็นท่าทีเด็ดขาดของเฟิ่งกั๋วกง เฮ่อหลิงเอ๋อร์ก็กระทืบเท้าอย่างขัดใจ เอามือกุมหน้าแล้วหมุนกายวิ่งหนีไป