เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
สะใจ ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด
“ท่านแม่ ท่านยังจะมาว่าข้า ตัวท่านเองก็ไม่ต่างกันหรอก”
เฮ่อหลิงเอ๋อร์ไม่เคยเห็นฮูหยินจวิ้นกงเข้มงวดขนาดนี้มาก่อน แต่นางถูกฮูหยินผู้เฒ่าเลี้ยงดูมาหลายปี ในใจจึงแทบไม่เห็นมารดาผู้นี้อยู่ในสายตา
นางจึงสะดุ้งตกใจเพียงครู่เดียว พอได้สติก็เบ้ปาก แล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่ยี่หระ
เฉินอิงอิงจับมือเฮ่อหลิงเอ๋อร์ไว้ แม้ใบหน้าจะประดับด้วยรอยยิ้ม แต่แววตายั่วยุของนาง ฮูหยินจวิ้นกงมองออกทะลุปรุโปร่ง
ราวกับนางกำลังจะบอกว่า ดูสิ ลูกสาวแท้ ๆ ของท่านกลับสนิทสนมกับคนนอกอย่างข้า ถ้าวันหนึ่งข้าแต่งเข้าจวนกั๋วกง ย่อมต้องเข้ากับลูกเลี้ยงได้ดีแน่ ช่างน่าขันสิ้นดี
“ดูท่าคำพูดของข้า ตอนนี้เจ้าคงไม่คิดจะฟังแล้ว แม้แต่คำของคนเป็นแม่อย่างข้ายังไม่เชื่อฟัง วันหน้าแต่งออกไป คงกลายเป็นลูกสะใภ้ที่ไม่เคารพแม่สามีเป็นแน่ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าคงต้องจัดระเบียบให้ถูกต้องเสียใหม่ ใครอยู่ข้างนอก พาจวิ้นจวินกลับเรือนหลิงหลง!”