กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ลูกเนรคุณอกตัญญูนักใช่ไหม เช่นนั้นก็ไม่เอาแล้ว!
“ไสหัวไป”
อาจเป็นเพราะสายตาของเสิ่นผูอวี้สื่อความหมายตรงเกินไป เยี่ยนจิ่งจึงชะงักไปนิด ก่อนจะปาหนังสือในมือใส่เสิ่นผูอวี้ทันที
เขาขยับตัวแรงไปหน่อย ตอนพูดแผลที่ปากเลยเจ็บแปลบขึ้นมา
เขาสะท้านไปทั้งตัว พอคิดถึงภาพที่ตัวเองป้อนยาให้เจียงเจาหวาข้างเตียงเมื่อคืน ก็เผลอหลับตาลงทันที
เมื่อคืนเขาฝันอีกแล้ว แต่ต่างจากวันวานที่ปะทะคารมกันอย่างเผ็ดร้อนและเจียงเจาหวาเอาแต่มองเขาด้วยความเคียดแค้น เจียงเจาหวาในฝันเมื่อคืนมีดวงหน้าแดงระเรื่อ ยืนมองเขาอยู่ข้างเตียงตั่งเหมือนมีคำพูดมากมายที่อยากจะบอกแต่ก็พูดไม่ออก
ตอนนั้นเขารู้สึกเพียงว่าหัวใจตัวเองเต้นระรัว แทบจะกระดอนออกมาทางลำคอ
ความรู้สึกเช่นนี้ทำให้เขาทั้งหงุดหงิด ทั้งเผลอใจลอยอย่างห้ามไม่อยู่
แถมแผลบนกลีบปากก็คอยย้ำเตือนอยู่ตลอดเวลาว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง