กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ยืมมือผู้อื่นฆ่าศัตรู ช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก
“โอ๊ย แม่นางถัง ท่านช่วยเบามือหน่อยเถอะขอรับ”
ขุนนางที่ถังส่วงกำลังกดแผลให้อยู่นี้ ก็คือมู่ฮุย อวี้สื่อสำนักตรวจการ ยามปกติมู่ฮุยเป็นคนที่กระปรี้กระเปร่าที่สุด แม้อายุจะล่วงเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว แต่ก็ยังมีแรงล้นเหลือคอยยื่นฎีกาเอาผิดขุนนางคนนั้นคนนี้ไม่เว้นแต่ละวัน
แต่ตอนนี้เขาถึงกับสลบไปแล้ว เห็นได้ชัดเลยว่าถังส่วงลงมือหนักแค่ไหน ขุนนางคนอื่น ๆ ต่างพากันสะท้านไปทั้งตัว แค่ได้ยินเสียงร้องเมื่อครู่ก็รู้สึกเจ็บแทนจนต้องรีบเอ่ยเตือน
“ถ้าไม่อยากเจ็บ ก็ยอมพิการไปเสีย”
ถังส่วงเป็นคนพูดน้อยและค่อนข้างเย็นชา บางทีคนเป็นหมอก็มักจะมีนิสัยเฉยชาเช่นนี้ สองวันมานี้พวกขุนนางจึงเห็นจนชินตาแล้ว อีกทั้งวิชาแพทย์ของถังส่วงก็ยอดเยี่ยมจริง ๆ หากไม่อยากกลายเป็นคนพิการ ก็มีแต่ต้องยอมฟังนางเท่านั้น