ย่าของข้าบอกว่าชีวิตพวกท่านไร้ค่า

ย่าของข้าบอกว่าชีวิตพวกท่านไร้ค่า

ชอบหรือ

นางชอบโจวฉือหรือ

นางมีสิทธิ์อะไรไปชอบโจวฉือกัน คนดีพร้อมอย่างเขา นางคู่ควรด้วยหรือ

ต่อให้รู้สึกดีด้วยจริง นางก็ไม่คู่ควรและไม่มีสิทธิ์ชอบโจวฉืออยู่ดี ถึงอย่างไรตัวนางก็แปดเปื้อนไปด้วยมลทิน หากโจวฉือเข้ามาใกล้ ก็คงพลอยเปรอะเปื้อนไปด้วย

ดังนั้น นางจะไปชอบโจวฉือได้อย่างไร นางแค่สำนึกในบุญคุณ แค่รู้สึกผิดติดค้าง ถึงทนเห็นสภาพเหน็ดเหนื่อยของโจวฉือไม่ได้ นางแค่อยากชดเชยให้เท่านั้น

“เจียงเจาหวา พูดมา เจ้าชอบโจวฉือใช่ไหม”

เจียงเจาหวาไม่ปริปาก เยี่ยนจิ่งจ้องแผ่นหลังของนางแล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะออกมา เป็นรอยยิ้มที่ดูชั่วร้ายเจ้าเล่ห์เป็นพิเศษ

เฝ่ยชุ่ยตกใจกับเสียงของเขาจนสะดุ้งโหยง พอได้สติก็มองไปที่ใบหน้าของเขาโดยไม่รู้ตัว

ถึงเยี่ยนจิ่งจะยิ้มอยู่ แต่รอยยิ้มนั้นกลับแฝงความนัยลึกซึ้งจนชวนให้รู้สึกขนลุกซู่