เจ้าชอบโจวฉือหรือ?

เจ้าชอบโจวฉือหรือ?

“เอ๊ะ? เจียงเจาหวา เจ้าพูดผิดไปหรือเปล่า เสด็จพี่ข้าไม่โดนสิงโตขาวตะปบตาย ไม่ใช่เพราะหน้าด้านหรอก แต่เป็นเพราะดวงแข็งต่างหากล่ะ”

ไท่ผิงกะพริบตาปริบ ๆ พลางคิดว่าคนในนครฉางอันต่างลือกันว่าเจียงเจาหวาไม่เอาถ่านด้านวรรณศิลป์ ไร้การศึกษา วันนี้พอได้เห็นก็พบว่าไม่ผิดจริง ๆ แต่ไม่มีความรู้แล้วจะทำไมเล่า นางคิดว่าก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร ถึงอย่างไรตนเองก็ไม่ได้มีความรู้อะไรเหมือนกัน

“ไท่ผิง เจ้าพูดมากเกินไปแล้ว”

ถ้าไท่ผิงไม่อ้าปากก็ยังพอทำเนา แต่พอพูดออกมา ลู่หมิงชวนก็หน้าดำทะมึนขึ้นมาทันที

มีแต่คนใสซื่ออย่างไท่ผิงเท่านั้นแหละที่ฟังไม่ออกว่าเจียงเจาหวากำลังเหน็บแนมเขาอยู่

คนเราจะเปลี่ยนไปได้เร็วขนาดนี้จริงหรือ เร็วเสียจนสายตาที่เจียงเจาหวาใช้มองเขาเต็มไปด้วยความชิงชังและห่างเหิน

เขาไม่เชื่อหรอก เจียงเจาหวาจะต้องทำไปเพื่อดึงดูดสายตา เรียกร้องความสนใจจากเขาแน่ ๆ

“เสด็จพี่ ดุข้าทำไมกันเล่า”

ไท่ผิงเบ้ปาก ชำเลืองมองเจียงเจาหวาเงียบ ๆ