จิ้งอ๋องช่างหน้าหนานัก ทำไมสิงโตขาวถึงไม่ตบเจ้าให้ตายไปเสีย

จิ้งอ๋องช่างหน้าหนานัก ทำไมสิงโตขาวถึงไม่ตบเจ้าให้ตายไปเสีย

“คุณหนู ริมฝีปากท่านคล้ำดำไปหมดแล้ว อย่าทำให้บ่าวตกใจกลัวสิเจ้าคะ”

เมื่อขากเสมหะพิษออกมาได้แล้วไท่ผิงก็ปลอดภัย ทว่าริมฝีปากของเจียงเจาหวากลับกลายเป็นสีดำคล้ำ ดูปราดเดียวก็รู้ว่าถูกพิษเข้าแล้ว เฝ่ยชุ่ยลนลานด้วยความร้อนใจ

รูม่านตาของไท่ผิงหดวูบ ถังเยี่ยนช่วยดึงแขนนางพยุงให้ลุกขึ้นยืน

“นี่ข้าถูกพิษงั้นหรือ”

ไท่ผิงพึมพำเสียงแผ่ว นางรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง แต่ที่มากกว่านั้นคือตกตะลึง ไม่นึกเลยว่าวันหนึ่งเจียงเจาหวาจะยอมเสี่ยงชีวิตช่วยนาง

เพื่อช่วยนางแล้ว เจียงเจาหวาถึงกับยอมติดพิษเสียเองหรือ อีกทั้งในวังหลวง ยังมีคนกล้าวางยาพิษนางอีก

“เจียงเจาหวา เจ้าเป็นอะไรไหม ข้าไม่อยากให้เจ้ามาแลกชีวิตกับข้าหรอกนะ!”