กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คิดจะฆ่าข้าผู้นี้หรือ? เจียงเจาหวา เจ้ายังเหี้ยมไม่พอ
“ท่านโหวน้อยคงไม่ได้บาดเจ็บเพราะง้างคันศรเมื่อคืนหรอกนะเจ้าคะ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ก็คงเป็นความผิดของข้าเสียแล้ว”
เจียงเจาหวาเงยหน้าขึ้นมองเยี่ยนจิ่งอย่างสงบนิ่ง น้ำเสียงแฝงความประชดประชันเหน็บแนม
เมื่อคืนเสิ่นผูอวี้เพิ่งบอกว่าในบรรดาศิลปศาสตร์ทั้งหก เยี่ยนจิ่งถนัดยิงธนูน้อยที่สุด
ถ้าอย่างนั้นการที่เขาบาดเจ็บก็เพราะฝีมือยิงธนูของตัวเองไม่เอาไหน แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนางด้วยเล่า
แล้วเหตุใดนางจะต้องรู้สึกผิดด้วย คำพูดของเยี่ยนจิ่งเมื่อครู่จึงออกจะไร้เหตุผลไปหน่อยหรือไม่
“ปากคอเราะร้ายจริงเชียว เฮอะ”
การประชดประชันในคำพูดของเจียงเจาหวา มีหรือที่เยี่ยนจิ่งจะฟังไม่ออก
เยี่ยนจิ่งดุนลิ้นกับเพดานปากพลางส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ น้ำเสียงเจือความขบขัน สายตาที่จ้องมองเจียงเจาหวาเต็มไปด้วยความสนใจใคร่รู้