เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เจียงหว่านอี้เป็นอัจฉริยะ
“ซื่อจื่อเยี่ยน”
ตรงเอวของเยี่ยนหย่งเกอแขวนป้ายคำสั่งที่บ่งบอกฐานะซื่อจื่อเอาไว้
เถียนเฉินรีบดึงแขนเสื้อของซุนเผิงเสวียน ส่งสัญญาณบอกไม่ให้พูดต่อ
หลินเฟิงเป็นคนช่างพูดช่างเจรจา หลายปีมานี้ประจบสอพลอพวกคุณชายสูงศักดิ์ไปตั้งเท่าไร ต่อให้ทุกคนจะมองออกว่าธาตุแท้เขาเป็นอย่างไรแล้วจะทำไม ก็ยังมีพวกคุณชายคอยปกป้องเขาอยู่ดี บัณฑิตหนุ่มยากจนจากสำนักศึกษาหลวงจะไปเอาชนะเขาได้อย่างไรกัน
“ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมจะพูดไม่ได้ เขาหลอกเล่นกับผู้หญิงแล้วยังไม่ยอมพาไปรักษา เสียชาติเกิดเป็นวิญญูชนจริง ๆ ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ใครกันที่บอกว่าตัวเองไม่ลุ่มหลงสตรี คนบางคนนี่มันมีแต่เรื่องโกหกทั้งเพ”
ตอนนี้ซุนเผิงเสวียนไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ขอแค่ยั่วโมโหหลินเฟิงได้ เขาก็ยอมทำทุกอย่าง
แต่พอเห็นเยี่ยนหย่งเกอ ไฟโทสะในอกของเขากลับยิ่งลุกโชนขึ้นไปอีก