กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ต้าเสวียซื่อผู้คลั่งตำรา หยางเจิ้งอี่
“น้องหญิง ไม่ดีใจเหรอ”
เจียงหว่านอี้ประคองแผ่นกระดาษไว้ในมือ พอเห็นสีหน้าของเจียงเจาหวาเปลี่ยนไปมาอย่างสับสน ก็เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
ถ้าน้องหญิงไม่มีความสุข เขาก็แปลเนื้อหาในตำราเพิ่มให้อีกได้ ทำแบบนี้น้องหญิงคงจะมีความสุขขึ้นมาได้ใช่ไหม
“ไม่ได้ไม่มีความสุขสักหน่อย ข้าดีใจต่างหากล่ะ พี่รอง มีพี่ชายอย่างท่าน นับเป็นวาสนาของข้าแท้ๆ”
เจียงเจาหวาส่ายหน้าเบาๆ สบสายตากับเจียงหว่านอี้ พอเห็นแววตาของเขาเป็นประกายสดใส นางก็คลี่ยิ้ม จูงมือเขาค่อยๆ เดินไปที่โต๊ะหนังสือ
“พี่รอง ท่านบอกข้าได้ไหมว่าข้อความพวกนี้ ท่านใช้เวลาแปลนานเท่าไรหรือ”
กระดาษเกลื่อนเต็มพื้นไปหมด เฝ่ยชุ่ยจึงก้มลงเก็บรวบรวมขึ้นมา กองซ้อนกันหนาพอๆ กับตำราเล่มหนึ่งเลยทีเดียว
“ก็... ก็มองแล้วเขียนออกมาเลยน่ะ”
เจียงหว่านอี้เกาหัวอย่างซื่อๆ เอียงคอมองเจียงเจาหวา คล้ายจะถามว่าเรื่องนี้มันยากตรงไหน แค่มองปราดเดียวก็เขียนได้แล้วไม่ใช่หรือ