บ่อนอันดับหนึ่งแห่งนครฉางอัน ฝูเซิงรั่วเมิ่ง

บ่อนอันดับหนึ่งแห่งนครฉางอัน ฝูเซิงรั่วเมิ่ง

พอกลับมาพร้อมกับฮูหยินเสิ่น เจียงเจาหวาก็พูดเอาอกเอาใจอยู่สองสามประโยค จนฮูหยินเสิ่นยิ้มแก้มปริอย่างมีความสุข

นางจึงถือโอกาสนี้อ้อนขอร้านค้าจากฮูหยินเสิ่นสักร้าน เพื่อเอามาลองฝึกฝีมือ

อีกไม่นานนางก็จะถึงวัยปักปิ่นแล้ว สมควรได้เรียนรู้วิธีจัดการดูแลกิจการ แม้ตอนนี้อำนาจดูแลจวนเจียงจะตกไปอยู่ในมือคนอื่น แต่นางก็ยังเริ่มฝึกจากการดูแลร้านค้าก่อนได้

ในมือของฮูหยินเสิ่นมีร้านค้าอยู่ถึงห้าสิบแห่ง ส่วนใหญ่ทำกำไรเป็นกอบเป็นกำทุกเดือน มีเพียงร้านเดียวเท่านั้นที่ขาดทุนไม่เว้นแต่ละเดือน แต่ฮูหยินเสิ่นกลับสั่งปิดไม่ได้ เพราะร้านนี้ใส่ชื่อเจียงหว่านโจวเอาไว้ หากสั่งปิดขึ้นมาจริง ๆ แม่ลูกคงมองหน้ากันไม่ติดยิ่งกว่าเดิม

อีกทั้งเมื่อก่อนเจียงหว่านโจวเคยบอกว่าอยากเรียนรู้เรื่องการค้า ร้านนี้จึงตั้งใจยกให้เขาเอาไว้ฝึกมือ ถึงอย่างไรฮูหยินเสิ่นก็ตัดใจไม่ลง แม้วันนั้นเจียงหว่านโจวจะลั่นวาจาว่าจะไม่ขอเงินจากนางอีก แต่นางก็ยังใจอ่อน ไม่ยอมดึงร้านค้ากลับคืนมา