ประกายแสงแรกเริ่ม

ประกายแสงแรกเริ่ม

“เห็นแก่ที่เจ้าเพิ่งเคยมาฝูเซิงรั่วเมิ่งเป็นครั้งแรก ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกรอบ แน่ใจแล้วหรือว่าจะเทหมดหน้าตักจริงๆ?”

สายตาของจางเชียนไหววูบ มือเขย่ากระบอกไม้ไผ่จนลูกเต๋าข้างในส่งเสียงกระทบกันดังกราว

ข้อมือของเขาขยับหมุนเร็วเป็นพิเศษจนลายตาไปหมด

“วันนี้จางเชียนเป็นอะไรไป หรือเห็นว่าอีกฝ่ายผิวพรรณผุดผ่อง เลยยอมออมมือให้?”

“นั่นน่ะสิ หรือเห็นว่าหน้าตาดี เลยตัดใจลงมือไม่ลง?”

เหล่านักพนันช่วยกันส่งเสียงโห่ร้องสร้างบรรยากาศ แต่ในใจต่างก็นึกประหลาดใจอยู่บ้าง

ใครบ้างไม่รู้ว่าจางเชียนขึ้นชื่อเรื่องใจดำอำมหิต ถ้าใครโดนเขาเล็งเข้าให้แล้ว หากไม่สิ้นเนื้อประดาตัว มีหรือที่เขาจะยอมปล่อยไปง่ายๆ

วันนี้จับปลาตัวใหญ่ได้แท้ๆ ทำไมถึงยอมปล่อยหลุดมือง่ายๆ เสียได้

“มาที่นี่ก็ต้องเล่นให้มันสะใจหน่อยไม่ใช่หรือ เริ่มเถอะ เชิญเจ้าก่อนเลย”