คุณหนูผู้เป็นญาติ เจ้ายังเสแสร้งไม่พออีกหรือ

คุณหนูผู้เป็นญาติ เจ้ายังเสแสร้งไม่พออีกหรือ

“ไม่ใช่นะ เจียงเจาหวา ข้าไม่ได้เป็นอย่างที่เจ้าคิด”

พอเห็นสีหน้าของเจียงเจาหวาเย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ ฟางเฉิงก็เริ่มร้อนรน

จิตใต้สำนึกบอกเขาว่า ไม่อยากให้เจียงเจาหวาเข้าใจตนเองผิด

“ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็ไม่ได้ใส่ใจ หากเจ้าไม่อยากตายก็ไปเสียเถอะ เจ้าก็รู้ว่าข้าเป็นคนอย่างไร”

เจียงเจาหวาหัวเราะเบา ๆ พลางลุกขึ้นยืน ชุดกระโปรงสีแดงสดดูงดงามจับตา แต่ก็ยังไม่อาจเทียบกับความเฉิดฉายเย้ายวนบนใบหน้าของนางได้เลย

ฟางเฉิงมองจนแทบตาค้าง เขาลุกขึ้นยืนตามสัญชาตญาณ

“ไม่ เจ้าไม่ใช่คนแบบนั้น”

เจียงเจาหวาไม่ได้เป็นเหมือนที่คนภายนอกคิดเลยสักนิด

นางใช้ชีวิตอย่างเปิดเผย ตรงไปตรงมา และเปี่ยมด้วยชีวิตชีวา สตรีเช่นนี้ ช่างเฉิดฉายจนชวนให้ผู้คนต้องแหงนมอง