เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
พี่รองสติฟั่นเฟือนซ้ำดาบได้ตรงจุด
“เจาเจาพูดเหลวไหลอีกแล้ว พ่อจะไม่ดีใจได้อย่างไร เพียงแต่เมื่อครู่ตื้นตันใจไปหน่อยเท่านั้น”
เจียงเฮ่อปรับสีหน้าได้ไวมาก ใบหน้าของเขาฉายแววปลาบปลื้มยินดี พลางเดินเข้าไปหาเจียงหว่านเฟิงแล้วยื่นมือตบบ่าเขาเบา ๆ
เจียงหว่านเฟิงเงยหน้ามอง ใบหน้าอันสุขุมสง่างามของเจียงเฮ่อดูเปี่ยมล้นไปด้วยความรักใคร่เมตตาของผู้เป็นพ่อ ทว่าไม่รู้ทำไม เขากลับรู้สึกหนาวเหน็บจับใจ
หากทุกเรื่องเป็นความจริง นั่นแปลว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เจียงเฮ่อสวมหน้ากากจอมปลอมนี้เพื่อปฏิบัติต่อพวกเขามาโดยตลอด
ราวกับว่าคนที่ใช้ชีวิตร่วมกับพวกเขามาตลอด เป็นแค่เจียงเฮ่อตัวปลอม
ภายใต้ร่างเนื้อตรงหน้านี้ กลับมีดวงวิญญาณแปลกหน้าดวงหนึ่งสิงสู่อยู่ เป็นดวงวิญญาณอันชั่วร้ายที่คิดจะเอาชีวิตพวกเขาให้ตาย
ขนมเกาลัดในมือของเจียงหว่านเฟิงร่วงลงบนพื้น เขาจ้องเขม็งเข้าไปในดวงตาของเจียงเฮ่อแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
“ท่านพ่อตื้นตันใจ ลูกเองก็ตื้นตันใจมากเช่นกันขอรับ”