กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ท่านพ่อ สีหน้าท่านดูไม่ค่อยดีเลยนะเจ้าคะ
เจียงเจาหวาหอบหายใจอย่างหนัก นางเกาะภูเขาจำลองพยุงตัว เดินมุ่งหน้ากลับเรือนซีสือ
แม้ตอนนี้ขาจะยังชาอยู่บ้าง แต่นางก็กลัวว่าเยี่ยนจิ่งจะย้อนกลับมา จึงไม่ยอมรั้งอยู่ตรงนี้แม้แต่ชั่วขณะเดียว
ราตรีเงียบสงัด หลังจากเยี่ยนจิ่งออกจากตระกูลเจียง เขาก็มุ่งตรงไปยังที่ทำการผู้บัญชาการเก้าประตูทันที
ลานหลังเรือนของที่ทำการผู้บัญชาการเก้าประตู ก็คือเรือนพักส่วนตัวของเยี่ยนจิ่ง
นอกจากเสิ่นผูอวี้แล้ว ในเรือนก็ไม่มีใครอื่นพักอยู่อีก
เงาดำวูบผ่านไป เยี่ยนจิ่งเข้ามาในห้องนอนแล้วทรุดนั่งลงบนเก้าอี้
เขาไม่ได้จุดตะเกียง ใบหน้าหล่อเหลาเย้ายวนยามต้องแสงจันทร์นั้นดูซีดเผือดผิดปกติ
“เยี่ยนจิ่ง! พิษไอเย็นในตัวเจ้ากำเริบอีกแล้วหรือ”
ไม่นานเสิ่นผูอวี้ก็ก้าวเข้ามาในห้องนอน ด้านหลังมีชิงหลีกับชิงหัวเดินตามมาด้วย