เจียงหว่านเฟิง พี่ใหญ่ผู้พิการ

เจียงหว่านเฟิง พี่ใหญ่ผู้พิการ

“ฮูหยินเจียง คุณหนูใหญ่เจียง”

เสียงของเด็กหนุ่มเหมือนตัวเขา นุ่มนวลน่าฟัง

เจียงเจาหวาไม่กล้าเงยหน้ามองโจวฉือ นางกลัวที่จะเห็นแววตาของเขา กลัวจะเห็นสีหน้าของเขาก่อนตาย

ชาตินี้ นางจะไม่ขอข้องเกี่ยวกับโจวฉืออีกเด็ดขาด จะได้ไม่ดึงเขามาเดือดร้อนไปด้วย

“ท่านแม่ ข้าเหนื่อยแล้ว อยากกลับบ้านแล้วเจ้าค่ะ”

เจียงเจาหวากระตุกแขนเสื้อฮูหยินเสิ่น น้ำเสียงฟังดูอู้อี้

ฮูหยินเสิ่นพยักหน้ารัวๆ ลูบมือเจียงเจาหวาเบาๆ ปลอบให้นางรอสักประเดี๋ยว

“ฮูหยินเสิ่น คดีของเฟยอวิ๋น ข้าราชการผู้น้อยจะให้คำตอบอย่างแน่นอน แต่...”

เยี่ยนจิ่งหรี่ตาลง ปรายหางตามองไปด้านหลังแวบหนึ่ง