พบโจวฉือ

พบโจวฉือ

“ท่านอาหญิง”

เมื่อเรื่องเก่าถูกสะกิดขึ้นมาอีกครั้ง ฮูหยินเสิ่นก็นึกถึงคืนวันทั้งหลายที่เคยอยู่ในตำหนักหย่งโซ่ว ประกอบกับคิดว่าเจียงเฮ่ออยากจะรับอนุภรรยา นางจึงยิ่งร้องไห้โฮออกมาด้วยความเสียใจอย่างหนัก

ไทเฮาก้มตัวลง ประคองแขนนางให้ลุกขึ้นมากอดไว้แนบอกพลางลูบแผ่นหลังของฮูหยินเสิ่นเบาๆ ปลอบประโลม

ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันไม่ใช่โอรสแท้ๆ ของไทเฮา แต่เพราะได้ไทเฮาคอยสนับสนุนถึงได้ขึ้นครองราชย์ นั่งบัลลังก์มังกรมาจนถึงทุกวันนี้

ส่วนฮูหยินเสิ่น แน่นอนว่าย่อมไม่ใช่สายเลือดของฮ่องเต้พระองค์ก่อน หากแต่เป็นลูกที่ไทเฮาให้กำเนิดกับชายอื่น

เพื่อไม่ให้ฐานะที่แท้จริงของฮูหยินเสิ่นถูกเปิดโปง ไทเฮาจึงจำต้องส่งนางไปให้พี่ชายของตนช่วยเลี้ยงดู พอฮูหยินเสิ่นเริ่มรู้ความถึงค่อยรับกลับมาอยู่ข้างกาย

จวนจงอี้โหวมีฮูหยินเสิ่นเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียว จึงเลี้ยงดูมาอย่างประคบประหงมดั่งไข่ในหินตามใจทุกอย่าง ฮูหยินเสิ่นจึงเติบโตมาอย่างไร้เดียงสายิ่งนัก ทั้งยังมีนิสัยอ่อนแอขี้ขลาด