เผยความจริง

เผยความจริง

“เจาเจา รีบลุกขึ้นมาเร็วลูก”

ฮูหยินเสิ่นดีใจยกใหญ่ รีบประคองเจียงเจาหวาเดินตรงไปยังห้องนอน

ภายในห้องนอนยังคงมืดสลัวเหมือนเดิม และเพราะคนข้างในไม่ชอบเปิดหน้าต่าง กลิ่นในห้องจึงเหม็นอับชื้นไปหมด

เจียงหว่านเฟิงที่เป็นอัมพาตครึ่งท่อนล่างต้องให้คนคอยดูแลทุกอย่าง บางครั้งถึงขั้นกลั้นอุจจาระปัสสาวะไม่อยู่จนเลอะเปรอะเปื้อนเตียงอยู่บ่อยๆ

เมื่อเห็นสภาพตัวเองเป็นแบบนี้ เจียงหว่านเฟิงก็ยิ่งหมดอาลัยตายอยากและแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป หากไม่ใช่เพราะฮูหยินเสิ่นคอยแวะมาหาอยู่เรื่อยๆ เขาคงไม่คิดจะยื้อชีวิตตัวเองไว้นานขนาดนี้

มีทั้งไทเฮาและจวนจงอี้โหวคอยหนุนหลัง ต่อให้ฮูหยินเสิ่นไม่มีลูกชายอย่างเขา ชั่วชีวิตนี้ก็ยังอยู่อย่างสุขสบายได้

“ลูกแม่!”

เจียงหว่านเฟิงพลัดตกจากเตียงตั่งลงมา

ฮูหยินเสิ่นร้องตกใจ รีบเข้าไปช่วยพยุง แต่เพราะเรี่ยวแรงน้อยจึงยกเขาไม่ไหว