เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ชาติกำเนิดของฮูหยินเสิ่น
พระราชวังสีทองอร่ามเรียงรายซ้อนทับกัน ภาพความสง่างามน่าเกรงขามของราชวงศ์ปรากฏสู่สายตาไม่ขาดสาย
ฮูหยินเสิ่นเดินตามหลังเฝิงกงกง ไม่นานก็มาถึงตำหนักหย่งโซ่วที่ประทับของไทเฮา
ภาพตรงหน้าคล้ายความหลังที่ลอยผ่านเหมือนควันเมฆ ฮูหยินเสิ่นใจลอยไปวูบหนึ่ง แต่เพราะเป็นห่วงเจียงเจาหวาจึงดึงสติตัวเองกลับมาสงบลงได้
“ฮูหยินเสิ่น ถึงแล้วขอรับ”
เสียงของเฝิงกงกงดังขึ้น เขาถอยหลังไปก้าวหนึ่งแล้วก้มหน้าลงอย่างนอบน้อม
นางกำนัลและขันทีในตำหนักหย่งโซ่วมีอยู่ไม่มาก
หลายปีมานี้ครอบครัวฝั่งมารดาของไทเฮาโดดเด่นเกินไป ทั้งตระกูลล้วนเป็นแม่ทัพนายกอง ไทเฮาจึงตั้งใจทำตัวเงียบๆ เก็บตัวอยู่แต่ในตำหนักหย่งโซ่วตลอดทั้งวัน ไม่ชอบออกไปไหน
ประตูใหญ่สีชาดบานหนาหนัก ทว่าเวลาผลักเปิดกลับไร้เสียงรบกวน