กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในท้องพระโรงเงียบไปนานมาก
ไป๋อวิ๋นเฮ่อเป็นคนแรกที่เอ่ยปาก
"ทุกท่าน......"
"เขาจากไปแล้ว เรามาพูดกันตามตรงเถอะ"
จื่อเยวี่ยเอ๋อพิงพนักเก้าอี้ มือทั้งสองประสานกันวางบนหน้าท้อง บนใบหน้าที่เย็นชางดงามผุดสีหน้าซับซ้อนอย่างยิ่งขึ้นมา
"ตามตรงงั้นรึ? ได้สิ งั้นข้าพูดก่อน"
"ไอ้แก่เซียวฉงโหลวนั่นตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะปกป้องลูกชายของมัน ท่าทีของมันพวกเจ้าก็เห็นแล้ว นั่นคือจะเอาทุนทรัพย์ทั้งหมดของวังสวรรค์เสินเซียวมาแลกกับชีวิตลูกชายมัน"
"แล้วพวกเราล่ะ? จะช่วยหรือไม่ช่วย?"
ฌานาจารย์คงฮุ่ยประนมมือทั้งสอง
"อมิตาภะ......ท่านจื่อเยวี่ยเอ๋อถามถูกจุดแล้ว"