เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พื้นที่ภายในดินแดนบรรพชนกว้างใหญ่เกินกว่าที่ใครจะเคยจินตนาการไว้
ใต้เท้าเป็นสีดำราวกับหุบเหวที่แข็งตัวเป็นแผ่นเดียว ไม่มีแผ่นหิน ไม่มีดิน มีเพียงความมืดอันบริสุทธิ์ไร้ที่สิ้นสุด แต่เมื่อเหยียบลงไปกลับแข็งราวกับเหล็กหิน เบื้องบนไม่มีเพดานโดม แสงสีแดงหม่นซึมออกมาจากทุกทิศทาง สาดส่องความมืดนั้นจนราวกับหม้อเลือดที่กำลังเดือด
ซูหลินหยุดยืนนิ่ง กวาดตามองไปรอบหนึ่ง
ด้านหลังเขา เด็กสาวเด็กชายสายเลือดโดยตรงของดาวเทียนเสวียน 49 คนทยอยลงสู่พื้น มีคนเซไปก้าวหนึ่งจึงตั้งตัวได้ มีคนพอลงพื้นก็เกร็งกล้ามเนื้อทั้งตัวทันที มีคนสีหน้าเริ่มซีดลงแล้ว
ลั่วซิงเสวียนเดินอยู่ห่างจากมือซ้ายของเขา 3 ก้าว หลังลงพื้นเธอไม่ได้มองไปรอบๆ สายตาจับจ้องตรงไปยังต้นกำเนิดแสงสีแดงหม่นเบื้องหน้าโดยตรง ชั้นแสงสีฟ้าอ่อนในรูม่านตากระตุกหนึ่งครั้งแล้วดับลง
ซูหลินมองตามสายตาของเธอไป
เห็นแล้ว