กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในยามนี้ ซูหลินยืนอยู่ในความว่างเปล่าสีทองบริสุทธิ์นั้น เสียงแจ้งเตือนเชิงกลของหอคอยอัจฉริยะดังขึ้นข้างหู—
【การท้าทายสิ้นสุดลง อีกสิบวินาทีจะถูกเคลื่อนย้ายออกไปนอกหอ】
สิบวินาที
ซูหลินหลับตา หายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง
จากนั้นเขาก็ลืมตาขึ้น
ในดวงตาคู่นั้นไม่มีความรู้สึกใด ๆ ราวกับบ่อน้ำโบราณสองบ่อที่แห้งขอดมานับสิบล้านปี
เขายกมือขวาขึ้น กางนิ้วทั้งห้า แสงสีแดงหม่นก้อนหนึ่งก่อตัวขึ้นในฝ่ามือ
แสงนั้นไม่ได้มีไว้ใช้พลังโจมตีใคร
มันมีไว้—
ระเบิดตัวเขาเอง