กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่ขอบแปลงโอสถ คนกว่าสองร้อยคนต่างตกตะลึงไปหมด
เถี่ยซานเหอยืนอยู่หน้าสุด จ้องอสูรเกราะเทาหกตัวบนเนินเขา
รูม่านตาแนวตั้งสีเทา ร่างสูงห้าเมตร เกราะเกล็ดสีเทาเปล่งประกายเย็นใต้แสงยามเช้า
“หกตัว” เสียงของหงเหนียงจื่อเย็นชา “กลับมาหมดแล้ว”
เถี่ยซานเหอไม่พูด
ดวงตาของเขาจ้องอสูรเกราะเทาหกตัวบนเนินเขา มือกดอยู่บนด้ามดาบ ข้อนิ้วซีดขาว
แล้วเขาก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านหลัง
โฮก——
ไม่ใช่เสียงเดียว
แต่เป็นหลายเสียง