เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รอยแยกสีทองบนท้องฟ้าเริ่มหดตัว แสงทองถอยกลับจากทุกทิศทางราวกับน้ำลง เผยให้เห็นนภาสวรรค์อันมืดหม่นเบื้องล่าง
ซูหลินเงยหน้าขึ้น จ้องรอยแยกที่กำลังปิดสนิท เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวเขาแล้ว—เหลืออีกหนึ่งนาที มิติจะปิด ทุกคนที่ยังมีชีวิตจะถูกเคลื่อนย้ายอัตโนมัติกลับไปยังจุดที่เข้ามา
เขาย่อตัวอยู่ในดงหญ้า ผมสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาสีฟ้าเทา เสื้อคลุมยาวสีทองเข้มเปื้อนโคลนเต็มไปหมด สามวัน เขาเก็บวัตถุดิบยาไปไม่รู้กี่มากน้อย เก็บแหวนไปไม่รู้กี่วง
ในคลังเก็บวิญญาณ วัตถุดิบยาและโอสถพลังเทพกองสูงเป็นภูเขาน้อย ก่อนถึงระดับ 150 เขาไม่ต้องกังวลเรื่องทรัพยากรอีกแล้ว
เขาลุกขึ้น ปัดโคลนที่หัวเข่า ความคิดขยับ—ใบหน้าเริ่มเปลี่ยนไป
ผมสีน้ำตาลเข้มกลายเป็นสีเงินขาว ดวงตาสีฟ้าเทากลายเป็นรูม่านตาแนวตั้งสีทอง โหนกแก้มสูงขึ้น คางเป็นเหลี่ยมขึ้น สันจมูกโด่งขึ้น ส่วนสูงที่เตี้ยลงสามเซนติเมตรก็กลับมา เสื้อคลุมยาวสีทองเข้มไม่เปลี่ยน แต่ทั้งคนเปลี่ยนไปแล้ว
เซิ่งหยวน