กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซิ่งอู๋ตี๋ยกมือขึ้น ปล่อยคลื่นพลังเทพออกมา กระเพื่อมไปถึงซูหลิน
ซูหลินยืนอยู่กับที่ รู้สึกว่าในร่างกายมีอะไรบางอย่างเพิ่มขึ้น บอกไม่ถูกว่าคืออะไร เหมือนเข็มเล่มหนึ่งปักอยู่ลึกที่สุดในหัวใจ ไม่เจ็บ แต่รู้ว่ามันอยู่ตรงนั้น
“นายใส่อะไรไว้กับฉัน?” ซูหลินถาม
เซิ่งอู๋ตี๋เก็บมือกลับ ก้มมองเขา ดวงตาสีทองคู่นั้นราวกับกำลังพิจารณาเครื่องมือชิ้นหนึ่ง ดูว่ามันแข็งแรงพอหรือไม่
“คำสาป”
คิ้วของซูหลินขยับเล็กน้อย
“คำสาปอะไร?”
“ภายในหนึ่งร้อยปี ทำให้ดาวแสงศักดิ์สิทธิ์เลื่อนเป็นดาวเคราะห์ระดับสาม” เสียงของเซิ่งอู๋ตี๋หนักอึ้ง “ทำไม่ได้ ร่างกายจะเน่าเปื่อยทั้งตัวแล้วตาย”
บนลานกว้าง ดวงตากว่าหมื่นคู่จ้องมองตะเกียงดวงนั้นที่ชั้นที่เก้า
ตะเกียงยังสว่างอยู่