กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อัจฉริยะสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์เกือบคุกเข่าลง เขาตั้งตัวมั่น ยกมุมปากยิ้มออกมา แล้วถอยลงมา พอเดินผ่านข้างซูหลิน เขาหยุดชะงัก
"น้องเก้า ถึงตานายแล้ว"
ในรอยยิ้มนั้นมีความสะใจในความซวยของคนอื่น
ซูหลินไม่สนใจเขา
"องค์ชายลำดับที่เก้า เซิ่งหยวน"
ในท้องพระโรงเงียบไปชั่วขณะ
สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เขา
ซูหลินก้าวเดินไปข้างหน้า
ฝีเท้าไม่เร็วไม่ช้า เขาเดินผ่านกลางท้องพระโรง ผ่านรูปปั้นขนาดยักษ์นั้น ไปจนถึงหน้าแท่นหิน ศิลาตรวจเลือดอยู่ตรงหน้าเขา แสงสีแดงวาบเป็นจังหวะ ราวกับหัวใจดวงหนึ่งเต้นอยู่ตรงหน้า
เขายื่นมือออกไป