กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รอยแยกค่อย ๆ ปิดลงเบื้องหลังพวกเขา
ท้องฟ้าของดาวครามกลับคืนสู่ความสงบ
———
ดาวเพลิงโลหิต
ท้องฟ้าเป็นสีแดงหม่น
ซูหลินยืนอยู่ริมค่ายกลเคลื่อนย้าย เงยหน้ามองท้องฟ้าที่ไม่คุ้นเคยผืนนี้
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นกำมะถัน อุณหภูมิสูงอย่างน้อยสี่สิบองศา ก้อนหินบนพื้นเป็นสีดำ มีลวดลายสีแดงหม่นแผ่กระจาย ราวกับลาวาที่แข็งตัวแล้ว ไกลออกไปมีเทือกเขา ของเหลวเรืองแสงไหลอยู่ตามสันเขา ไม่รู้ว่าเป็นลาวาหรือสิ่งอื่นใด
“มองอะไรนักหนา เดินให้เร็วหน่อย!”
เสวี่ยเวยเดินนำไปข้างหน้า ผมยาวสีแดงเพลิงปลิวไสวอยู่ด้านหลัง ตลอดทาง ทหารของดาวเพลิงโลหิตที่พบเห็นต่างพากันคุกเข่าข้างเดียวทำความเคารพ
“ถวายบังคมองค์หญิง!”