กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ราตรีมืดดำดุจหมึก หอชมดาราสูงตระหง่านเสียดเมฆ ที่นี่คือสถานที่ซึ่งราชาเพลิงโลหิตใช้ครุ่นคิดและชมดวงดาว คนทั่วไปไม่มีสิทธิ์เข้าใกล้
“ราชบิดา” องค์หญิงเสวี่ยเวยเอ่ยเรียกเสียงเบา เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ “ตัวแปรผันแปร” อย่างซูหลินที่ไม่อาจคาดเดาด้วยสามัญสำนึก แม้จะฝังคริสตัลกดขี่วิญญาณลงไปแล้ว ในใจของเธอก็ยังมีสายหนึ่งที่ตึงเครียดอยู่เสมอ
ราชาเพลิงโลหิตหันกลับมา เส้นสายบนใบหน้าที่เคยคมกริบอ่อนโยนลงเล็กน้อยเมื่อมองบุตรสาว เขาโบกมือไล่ผู้ติดตามทั้งซ้ายขวาออกไป บนหอชมดาราอันกว้างใหญ่จึงเหลือเพียงพ่อลูกสองคน
“เวยเอ๋อร์ มานี่”