กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เธอกินไปพลางให้ความรู้ไปพลาง เล่าที่มาที่ไปของอาหารแต่ละจานจนหมด เหยียนเยี่ยนฟังจนตาค้าง ลืมกระทั่งขยับตะเกียบ
“นายรู้เยอะขนาดนี้ได้ยังไง?” หานปิงถาม
หวังซือฉิงกลอกตา “ถามอะไรไร้สาระ บ้านฉันกินของพวกนี้ในมื้อส่งท้ายปีเก่าทุกปีอยู่แล้ว”
มุมปากเหยียนเยี่ยนกระตุก เธอพึมพำเสียงเบา “พวกนายทุนชั่วร้าย”
หวังซือฉิงหูไว เธอหันไปถลึงตาใส่ทันที “นายว่าอะไรนะ?”
“ฉันบอกว่า...ชั่วร้ายแต่อร่อย! ใช่แล้ว ชั่วร้ายแต่อร่อย!” เหยียนเยี่ยนยัดเนื้อกวางชิ้นใหญ่เข้าปาก พูดอู้อี้ไม่ชัด
หวังซือฉิงแค่นเสียง ไม่สนใจเธออีก แล้วหันไปมองซูหลิน