กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนถนนของกินนอกประตูทิศตะวันออกของสถาบันยุทธ์หลงเฉิง เวลาสองทุ่ม ผู้คนส่งเสียงอึกทึกครึกโครม
ควันจากเนื้อย่างพวยพุ่งออกมาจากทุกร้าน คลุกเคล้ากับกลิ่นหอมของพริกป่นและยี่หร่า ลอยฟุ้งไปทั่วทั้งถนน แผงอาหารริมทางตั้งโต๊ะล้ำออกมาบนทางเท้า เก้าอี้พลาสติกวางระเกะระกะ เต็มไปด้วยชายฉกรรจ์ถอดเสื้อดื่มเหล้า นักร้องเร่ถือกีตาร์เก่าๆ เบียดผ่านช่องว่างระหว่างโต๊ะ เสียงแหบพร่าราวกับกระดาษทราย แต่ยังร้องอย่างเต็มที่
ซูหลินยืนอยู่ตรงปากถนน ภาพตรงหน้าทำให้เขารู้สึกเลื่อนลอยอยู่เล็กน้อย
เมื่อไม่กี่วันก่อน เขายังเป็นคนที่ทำได้เพียงหลบๆ ซ่อนๆ