เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาลุกขึ้น เดินไปยังประตูด้านข้างของท้องพระโรง แล้วผลักประตูเข้าไป ด้านหลังประตูคือทางเดินยาวสุดสายตา ปลายทางเดินเป็นห้องของเสวี่ยเวย เขายืนอยู่หน้าประตู ใบ้ไปหลายวินาที ก่อนยกมือเคาะประตู
“เข้ามา” เสียงของเสวี่ยเวยดังมาจากด้านใน
ราชาเพลิงโลหิตผลักประตูเข้าไป
ราชาเพลิงโลหิตเดินไปหยุดตรงหน้าเธอ แล้วมองดูบุตรสาว ตั้งแต่เล็กจนโต เขาตามใจเธอมาตลอด อยากได้อะไรเขาก็ให้ทุกอย่าง เขาไม่เคยเห็นเธอพ่ายแพ้ยับเยินถึงเพียงนี้มาก่อน
“ยังคิดเรื่องนั้นอยู่อีกหรือ” เขาถาม
เสวี่ยเวยกัดริมฝีปาก แล้วพยักหน้า
“ฉันแพ้” เธอพูดด้วยเสียงแผ่วเบา “ฉันพาคนสองคนลงไป คนหนึ่งระดับ 78 อีกคนระดับ 75 พกไอเทมไปเป็นกอง แต่กลับถูกชนพื้นเมืองระดับ 10 คนหนึ่งเล่นงานจนต้องหนี”
เธอเงยหน้าขึ้น มองบิดา
“ราชบิดา ตกลงแล้วเขาเป็นใครกันแน่”
ราชาเพลิงโลหิตใบ้ไปหลายวินาที จากนั้นจึงนั่งลงตรงข้ามบุตรสาว