เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
งานเฉลิมฉลองของนครราตรีมืดดำเนินไปตลอดทั้งคืน
ซูหลินนอนอยู่บนเตียง ฟังเสียงโห่ร้องด้านนอกที่ดังสนั่นจนแก้วหูแทบแตก พลิกตัวไปมาอยู่นานก็นอนไม่หลับ เสียงตะโกนเหล่านั้นดังระลอกแล้วระลอกเล่า ราวกับคลื่นน้ำ กว่าจะเบาลงได้หน่อย ก็มีคนเริ่มตะโกนขึ้นมาอีกทันที จากนั้นก็กลายเป็นการเฉลิมฉลองระลอกใหม่
เขาจึงลุกขึ้นนั่ง พิงหัวเตียง แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาไถกระดานสนทนา
กระดานสนทนาแทบดูไม่ได้แล้ว
ทุกนาทีมีโพสต์เด้งขึ้นมาหลายพันโพสต์ ทั้งหมดล้วนเกี่ยวกับเขา บางคนกำลังวิเคราะห์ฐานะของเขา บางคนกำลังคำนวณจำนวนรอยแยกที่เขาผ่านด่านมาแล้ว บางคนกำลังเดาว่าเป้าหมายต่อไปของเขาจะเป็นที่ไหน นอกจากนี้ยังมีคนโพสต์คำพูดหื่น ๆ อย่าง “วีรบุรุษปรากฏตัวแล้ว” “วีรบุรุษแต่งงานกับฉันเถอะ” “วีรบุรุษ ฉันจะมีลูกลิงให้คุณ” เต็มไปหมด
มุมปากของซูหลินกระตุก เขาปิดกระดานสนทนา
ด้านนอกหน้าต่าง เสียงตะโกนยังคงดังต่อเนื่อง