เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สามทุ่ม
แต่ด้านนอกโรงเตี๊ยมกลับคึกคักอย่างมาก
เขาเปิดหน้าต่างด้วยความสงสัย
“วีรบุรุษ! วีรบุรุษ! วีรบุรุษ!”
เสียงตะโกนพร้อมเพรียงดังมาจากถนน จนหน้าต่างสั่นสะเทือน
บนถนนมีผู้คนเบียดเสียดแน่นขนัด
ป้ายนีออนทุกดวงเปิดสว่างกว่าปกติถึงสิบเท่า ทำให้ถนนทั้งสายสว่างราวกับตอนกลางวัน ผู้คนชูป้ายที่ทำขึ้นเองหลากหลายแบบ บนนั้นเขียนคำว่า “วีรบุรุษ” “ขอบคุณ” “ผู้กอบกู้” และคำอื่น ๆ ด้วยลายมือโย้เย้ มีทั้งผู้ชายผู้หญิง คนแก่และเด็ก บางคนตะโกน บางคนร้องไห้ บางคนกอดกันทั้งหัวเราะทั้งกระโดดโลดเต้น
พ่อค้าแผงขายเนื้อย่างริมถนนแจกให้ฟรี ๆ พร้อมตะโกนสุดเสียงว่า “วันนี้อารมณ์ดี! ไม่คิดเงิน! กินได้ตามสบาย!”
ส่วนร้านขายเหล้าที่อยู่ข้าง ๆ ยิ่งเกินกว่าเหตุ พวกเขายกถังเหล้าออกมานับสิบถังแล้ววางไว้กลางถนน “มา ๆ ดื่ม! วันนี้ข้าเลี้ยงเอง!”