กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 คืนส่งท้ายปีเก่า
เว่ยหลั่นโจวมองท่าทางของนางที่เหมือนตกลงมาจากเมฆา อารมณ์ดูจะดีขึ้นไม่น้อย ถึงกับหัวเราะเบา ๆ ออกมาครั้งหนึ่ง
“แน่นอนอยู่แล้ว”
“เงินของอัครเสนาบดีผู้นี้ ก็มิใช่จะถูกสายลมใหญ่พัดมาหรอก”
เขาหยุดชั่วครู่ ดวงตาคมดำสนิทจ้องมองนางตรง ๆ กล่าวด้วยนัยลึกบางอย่าง “ของอย่างเครื่องประดับอัญมณี ข้าซื้อให้ฮูหยินของข้าเท่านั้น”
จ้าวชีหวงใจหายวาบ ความปลื้มปีติเต็มหัวใจที่เพิ่งผุดขึ้นหายวับไป เหี่ยวเฉาลงทันที
นางก้มศีรษะลง พึมพำเบา ๆ
“ก็ได้ ยืมก็ยืม…”
คืนส่งท้ายปีเก่า โคมไฟในวังแขวนสูงส่องให้ทั้งเมืองราชาสว่างราวกับยามกลางวัน
รถม้าของจวนอัครเสนาบดีค่อย ๆ หยุดลงหน้าประตูวัง