กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 ผู้รู้ใจข้าคืออัครเสนาบดีเว่ย
“พวกเจ้า!”
หลี่หมิงเซียวโกรธจนร่างกายสั่นสะท้าน
เขายกมือที่สั่นเทาขึ้น ชี้ไปยังใบหน้าแต่ละใบที่เคยคุ้นเคยอย่างยิ่ง
“พวกเจ้าขุนนางกบฏ!”
เสียงคำรามพิโรธของเขาก้องกังวานในโถงใหญ่ ทว่ากลับดูซีดเซียวไร้พลังเพียงนั้น
ไม่มีผู้ใดออกปากแทนเขา
ทุกคนล้วนยืนอยู่ข้างหลี่เฉิงจิ่ง
ไม่ต้องพูดถึงสัญญาณดีที่บ้านเมืองค่อย ๆ มั่นคงนับแต่หลี่เฉิงจิ่งขึ้นครองอำนาจ
เพียงเว่ยหลั่นโจวและกองทัพปีศาจทมิฬที่อยู่เบื้องหลังหลี่เฉิงจิ่ง พวกเขาก็ไม่กล้ากระทำการใดโดยพลการ