กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 ลมฝนกำลังจะมา
มุมปากของเว่ยหลั่นโจวเชิดขึ้นเป็นรอยยิ้มบางจาง ราวกับกำลังเย้ยหยันตนเอง
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้”
น้ำเสียงของเขาจมต่ำลง แฝงด้วยความมืดมนและขมขื่นที่มิอาจเอ่ยออกมาได้
“ในแผนการเบื้องหน้าของท่านหญิง ไม่มีข้าอยู่เลย”
สายตาของเขากวาดผ่านสาวใช้ทั้งเจ็ดคนทีละคน ก่อนจะกลับมาหยุดอยู่ที่จ้าวชีหวงอีกครั้ง
“พวกนางเป็นคนของเจ้า ส่วนข้าไม่ใช่”
จ้าวชีหวงขมวดคิ้วงามเข้าหากัน นางไม่อาจเข้าใจอารมณ์ในถ้อยคำของเขาได้เลย
“ข้าปล่อยเจ้าเป็นอิสระ เจ้ายังไม่พอใจอีกหรือ”
นางโบกมืออย่างรำคาญ