กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 เจ้าเป็นหนี้บุญคุณข้าครั้งหนึ่ง
ภายในโถงหรงโซ่ว บรรยากาศกดดันจนผู้คนแทบหายใจไม่ออก
ทันทีที่หลินซื่อก้าวเข้าห้อง ก็เห็นฮูหยินผู้เฒ่าหน้าซีดเขียว และจ้าวชีหวงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้าเย็นชา
“ท่านแม่”
นางค้อมกายคำนับอ่อนช้อย กำลังจะเอ่ยถวายพระพร
แต่ฮูหยินผู้เฒ่ากลับกระทุ้งไม้เท้าลงพื้นอย่างแรง
“คุกเข่าลง!”
เข่าของหลินซื่ออ่อนลง นางคุกเข่าลงบนแผ่นกระเบื้องเย็นเฉียบตามคำ
นางเงยหน้าขึ้น ใบหน้าเปี่ยมด้วยความน้อยใจและความไม่เข้าใจอย่างพอเหมาะพอดี
“ท่านแม่ ไม่ทราบว่าสะใภ้ทำผิดสิ่งใดหรือเจ้าคะ”