เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111 พบเจ้าแล้ว
ภายนอกจวนหย่งอันโหว ราชสำนักและสามัญชนต่างสะเทือนสะท้าน
ผู้คนล้วนกล่าวว่า องค์รัชทายาททรงยอมตัดขาดญาติเพื่อความชอบธรรม ทรงเที่ยงตรงมิลำเอียง ช่างเป็นลักษณะของราชาผู้เรืองปัญญาเสียจริง
เพียงหลี่หมิงเซียวเท่านั้นที่รู้แก่ใจ ตนถูกบีบให้ใช้มือของตนเองตัดแขนข้างที่สำคัญที่สุดของตัวเองลง
ตำหนักเฟิ่งคุน
ประตูตำหนักถูกลั่นดาลแน่นหนา ภายในโถงเงียบสงัดไร้เสียง
ฮองเฮาซูบผอมเศร้าหมอง เรือนกายใต้ชุดหงส์ยิ่งดูบางเบา
เมื่อนางเห็นองค์รัชทายาทก้าวเข้ามา ในดวงตาที่เงียบสงัดเยี่ยงความตายพลันปะทุแสงอันน่าสะพรึง
“หมิงเซียว! เจ้ายังหาชีหวงไม่พบอีกหรือเจ้าค่ะ”
หลี่หมิงเซียวถูกพวกพ้ององค์ชายสี่บีบคั้นจนหัวหมุน หลายวันติดต่อกันไม่ได้หลับสนิท เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วอย่างรำคาญ