กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ของสิ่งนี้ดูคุ้นตา
เสี่ยวหงกระจ่างใจในทันใด ดวงหน้าฉายรอยยินดี
“เช่นนี้นี่เอง! ต่อให้หลินวั่งซูไปตามหาช่างฝีมือทั่วเมืองหลวง ก็ไม่อาจเลียนแบบกลิ่นอายเทพเช่นนี้ได้ นางคงต้องกลายเป็นตัวตลกอย่างแน่นอน”
“พรุ่งนี้บ่าวจะไปเอาปิ่นปักผมทองนี้กลับมา เก็บรักษาไว้อย่างดีเด็ดขาด ไม่ให้พวกนางมีโอกาสแตะต้อง”
“ไม่” จ้าวชีหวงกลับส่ายหน้า เอ่ยคำที่ทำให้ทั้งเสี่ยวหงและเสี่ยวเฉิงหน้าถอดสี
“ปิดกั้นไม่สู้ปล่อยให้ระบาย”
“ช่วงหลายวันนี้ ข้าต้องการให้เจ้าจงใจลดความระวังลง ปล่อยให้พวกนาง ‘อย่างเป็นธรรมชาติ’ ทำปิ่นปักผมเล่มนี้แตกหักเสีย”
เสี่ยวหงอ้าปากกว้างอย่างงุนงง นางไม่เข้าใจเลยว่าท่านหญิงเหตุใดจึงทำเช่นนี้