กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 ให้ข้าดูหน่อย
เว่ยหลั่นโจวถอนหายใจยาว “ไม่แปลกเลย ของในห้องหนังสือของข้าถึงได้อันตธานหายไปอยู่บ่อยครั้ง”
เขาตกอยู่ในความเงียบชั่วครู่ นิ้วที่กำที่ทับกระดาษไว้กระชับแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
แม้แต่ของใช้ส่วนตัวของเขาซึ่งเป็นถึงซื่อจื่อจวนเจิ้นกั๋วกง ในห้องหนังสือภายในจวนของตนเอง ยังถูกบ่าวไพร่ขโมยออกมาขายกลางถนนได้ง่ายดายเพียงนี้...
เช่นนั้น จวนเจิ้นกั๋วกงอันใหญ่โต ถูกลวงคนชั่วสมคบกันทั้งในและนอก ป้ายความผิดใส่ร้าย จนล่มสลายภายในคืนเดียว ก็ไม่น่าประหลาดใจอันใด
เนิ่นนาน เขาวางที่ทับกระดาษลง แล้วหยิบพู่กันขึ้นมาถืออีกครั้ง
ครานี้ เขาไม่ลังเลอีกต่อไป