กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 มหาพิธีบวงสรวง
“ถึงข้าจะเป็นหมู ก็เป็นหมูน้อยสีชมพูที่ใครเห็นก็รัก ดอกไม้เห็นก็เบ่งบาน ต่างจากเจ้า เจ้ามันเขียงที่สติปัญญาออนไลน์ แต่อารมณ์ความรู้สึกออฟไลน์ เห็นแล้วก็อยากสับสักสองที”
“หึ!”
ใครพูดจาเจ็บแสบไม่เป็นกันเล่า?
ข้าไม่แผลงฤทธิ์ คิดว่าข้าเป็นคิตตี้น้อยหรือไร?
ซิวเย่หลีดูเหมือนจะคาดไม่ถึงว่าสะระแหน่จะเดือดดาลถึงเพียงนี้ นับตั้งแต่รู้จักกันมา พวกเขาพบกันเพียงสองครั้ง และทุกครั้งนางก็ถูกเขาโต้กลับจนพูดไม่ออก
หางตาของซิวเย่หลีเหลือบเห็นฝ่ามือของสะระแหน่ที่ยังมีเลือดไหลเป็นหยด นับเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าตนเป็นฝ่ายผิดเมื่อต้องอยู่ต่อหน้านาง