กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 435 ขะ...ข้าจะหิวน่ะสิ!
ลมปราณของอู๋สวีนั้นแปลกพิสดาร มีคุณสมบัติใกล้เคียงกับสายน้ำในทะเลสาบเสินจิ้ง และใกล้เคียงกับพลังแห่งห้วงสุญญตาปฐมโกลาหลเช่นกัน
ดังนั้นยามที่ถูกลมปราณของตนเองห่อหุ้มไว้ เขาจึงไม่ถูกพลังแห่งห้วงสุญญตาปฐมโกลาหลฉีกกระชาก นี่เป็นสิ่งที่เขาเคยทดลองมาแล้วหลังจากได้พบกับเว่ยเหยียนก่อนหน้านี้
เพียงแต่ การไม่ถูกพลังแห่งห้วงสุญญตาปฐมโกลาหลฉีกกระชาก ก็มิได้หมายความว่าอู๋สวีจะปลอดภัยแล้ว
เวลานี้ เขาเปรียบเสมือนต้นหญ้าหลากสีเส้นหนึ่งที่ถูกโยนลงสู่กระแสน้ำเชี่ยวกราก รอบกายคือความสับสนอลหม่านและความว่างเปล่า แม้มองเห็นแสงดวงดาว แต่กลับไม่อาจสัมผัสสิ่งใดได้เลย ไม่มีทางให้ออกแรงได้แม้แต่น้อย