กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 434 หากผิดพลาดไป ก็ขอได้โปรดให้อภัย
ใบไม้สีเงินกระแทกเข้ากับหน้าผากของอู๋สวี ราวกับพุ่งชนหน้าผาหินของขุนเขาใหญ่ มันแหลกสลายกลายเป็นผุยผงด้วยตัวเอง แล้วสาดกระจายแสงสีเงินละเอียดยิบออกมานับไม่ถ้วน
แสงสีเงินเหล่านั้น พลันแทรกซึมเข้าสู่ศีรษะของอู๋สวีอย่างรวดเร็ว!
อู๋สวีใจหายวาบ เพิ่งคิดจะโคจรจิตสัมผัสขึ้นต่อต้าน แต่กลับกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แล้วร่วงหล่นลงมาจากกลางอากาศ!
"อู๋สวี!" อวี๋หลิงคืนร่างมนุษย์อีกครั้ง นางคว้าเอวอู๋สวีไว้กลางเวหาแล้วพาเขาร่อนลงสู่พื้นดิน
ภายนอกร่างกายของอู๋สวีไม่มีบาดแผลใด ๆ ทว่าม่านตากลับเบิกกว้าง เหงื่อเย็นผุดไหลโซม ทั้งยังกัดฟันแน่นจนเลือดซึม