เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 ขุดหลุม
เรื่องเล่าของอูหานอวิ๋นทั้งหยาบและกระด้าง เหอปี้เองก็ฟังจนสับสนมึนงง พอนางพูดถึงตรงนี้ จู่ ๆ ก็ฟุบลงไปกับโต๊ะแน่นิ่งไม่ไหวติงเสียแล้ว!
เหอปี้ได้แต่คาดเดาว่า ความหมายของอูหานอวิ๋นคงเป็นเพราะความสัมพันธ์ระหว่างนางกับยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองของหอหลิงเจี้ยนนั้นไม่ธรรมดา ถึงได้พูดจาต่อรองกันได้ ทั้งยังมีน้ำหนักมากกว่าฐานะเจ้าสำนักหนานอูของนางเสียอีกกระมัง?!
อูหานอวิ๋นเมาพับไปแล้ว เหอปี้มองดูกาเหล้าที่เพิ่งพร่องไปไม่ถึงครึ่ง ในใจพลันนึกดูแคลน ยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่ที่อายุยืนยาวหลายร้อยปีและอยู่ห่างจากขั้นทะยานเซียนเพียงก้าวเดียว กลับถูกเหล้าธรรมดาไม่กี่จอกล้มพับไปได้! ช่างน่าขายหน้าสิ้นดี!
ทว่ายามนี้ใบหน้าของอูหานอวิ๋นแดงระเรื่อ เส้นผมดำขลับสองสามปอยตกลงมาระสันจมูกโด่งรั้น ช่างงดงามจับตายิ่งนัก! เหอปี้แม้จะอายุน้อย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไร้สัญชาตญาณในการชื่นชมความงามเสียเมื่อไร!
“หากเป็นผู้อาวุโสที่พึ่งพาได้สักหน่อย ก็คงจะสมบูรณ์แบบแท้ ๆ!” เหอปี้แอบพึมพำในใจ
ทันใดนั้น วิญญาณร้ายเสี่ยวอวี่ก็โผล่พรวดออกมาจากที่ใดไม่ทราบ บดบังอูหานอวิ๋นไว้จนมิด
ไม่ว่าจะเจอกับตัวมากี่ครั้ง เหอปี้ก็ยังคงตกใจกับวิธีปรากฏตัวของวิญญาณร้ายเสี่ยวอวี่อยู่ดี ความตกใจในครานี้ทำเอาเขาขนลุกชันไปทั้งตัวอีกรอบ