เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 เคล็ดควบคุมเพลิง
“เอ่อ เอาเป็นว่า!” อู๋สวีไม่คิดจะเถียงต่อ เขากล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “ท่านผู้อาวุโส ได้โปรดช่วยห้ามไม่ให้เหอปี้กับเสี่ยวเหย่ไปรนหาที่ตายด้วยเถอะขอรับ! ให้อู๋สวีไปลงมือคนเดียวก็พอ หากท่านผู้อาวุโสยอมยื่นมือเข้าช่วย คนทั้งสำนักเสวียนสุ่ยของเราจะต้องซาบซึ้งในพระคุณอย่างหาที่สุดมิได้แน่!”
ท้องฟ้าสว่างโร่แล้ว อูหานอวิ๋นทอดสายตามองดวงตะวันขึ้นท่ามกลางขุนเขาและพงไพรเบื้องไกล นางเอ่ยปากอย่างไม่ช้าไม่เร็ว ราวกับกำลังสั่งการศิษย์ในสำนักของตนเอง
“เจ้าไปเมืองเวยอวิ๋นคราวนี้ ยิ่งเร็วยิ่งดี มีเรื่องไม่กี่เรื่องที่เจ้าต้องสืบหาเบาะแสออกมาให้จงได้”
“ข้อแรก ไห่ฉยงอาจารย์ของเจ้าไปถึงเมืองเวยอวิ๋นได้อย่างไร”
“ข้อสอง เพลิงวิญญาณหลิงเหยียนที่ไห่ฉยงคิดจะแย่งชิง แท้จริงแล้วคือสิ่งใด เหตุใดถึงทำให้เขาต้องไปแย่งชิง”
“ข้อสาม เหตุใดไห่ฉยงถึงสามารถต่อกรกับผู้บำเพ็ญเพียรครึ่งเมืองได้ด้วยตัวคนเดียว”
“ในสามข้อนี้ ย่อมต้องมีข้อสงสัยหรือร่องรอยอื่นแฝงอยู่อีกแน่ เจ้ารู้จักไห่ฉยงดี ต้องสืบดูอย่างละเอียดรอบคอบและรวดเร็วที่สุด”
แท้จริงแล้วเรื่องเหล่านี้อู๋สวีใคร่ครวญอย่างถี่ถ้วนมานานแล้ว บัดนี้พออูหานอวิ๋นพูดออกมา ก็เพียงพอจะพิสูจน์ได้ว่านางคิดจะช่วยพวกเขาด้วยความจริงใจจริง ๆ
“ขอบคุณท่านผู้อาวุโสขอรับ!” อู๋สวีประสานมือโค้งคำนับลงจนสุดตัวอีกครั้ง