เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 ยากแท้หยั่งถึงใจ
“เป็นคำชี้แนะที่สำนักหนานอูของเราได้รับเมื่อพันปีก่อน” อูหานอวิ๋นเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง ทั้งสีหน้าและท่าที เป็นครั้งแรกนับแต่ที่พวกอู๋สวีได้พบนาง ที่ดูสมกับเป็นเจ้าสำนักและยอดคนรุ่นอาวุโส
พอขึ้นฝั่งมา อู๋สวีก็ฟื้นเรี่ยวแรงไปไม่น้อย เขาไม่คิดมากกับการที่เหอปี้คุกเข่าให้อูหานอวิ๋น ยิ่งไม่คิดไปในแง่ร้าย สิ่งที่กระทบใจเขาจริง ๆ คือชะตากรรมของสำนักเสวียนสุ่ยต่างหาก ตั้งแต่ศิษย์พี่ใหญ่มาจนถึงเหอปี้ สุดท้ายแล้วทุกคนต้องถูกสำนักอื่นรับตัวไปหมดเลยหรือ
อูหานอวิ๋นกำลังเล่าถึงจุดประสงค์ในการมาของนางในครั้งนี้ และก็เป็นไปตามที่นางเคยบอกไว้ นางมาเพื่อรับเหอปี้เป็นศิษย์โดยเฉพาะ
“มีเพียงผู้ที่กุมเพลิงกรรมโยวหมิงนี้ไว้ได้เท่านั้น จึงจะเป็นผู้พิทักษ์ในยามที่โลกใบนี้กำลังสั่นคลอน และเขาจะนำพาโลกใบนี้ก้าวพ้นจากอนาคตที่ราวกับขุมนรกโยวหมิง” อูหานอวิ๋นเอ่ยอย่างเรียบเฉย ไร้คลื่นอารมณ์
อู๋สวีฟังแล้วขมวดคิ้วมุ่น ส่วนเหอปี้ที่มีอู๋สวีอยู่ข้างกายกลับแสดงสีหน้าไม่สบอารมณ์และไม่เชื่อถือ
“เหลวไหลน่า! ข้ายังไม่เห็นรู้เรื่องเลยว่าตัวเองเก่งกาจขนาดนั้น!” เหอปี้โพล่งออกมาโดยไม่ทันคิด