เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 เศร้าหมอง
จุดที่อู๋สวีกับมู่เป่ยเหย่ปะทะเคราะห์สวรรค์ ไม่แคล้วคงมีผู้บำเพ็ญเพียรรุดมาสำรวจดูในอีกไม่ช้า เพื่อหลีกเลี่ยงความยุ่งยาก ชื่อหู่จึงแบกอู๋สวีไว้บนหลัง ส่วนเหอปี้แบกมู่เป่ยเหย่ แล้วพากันติดตามอูหานอวิ๋นออกจากที่ราบกว้างแห่งนี้ไป
แม้อู๋สวีจะหมดเรี่ยวแรงจนแทบขยับเขยื้อนไม่ได้ ทว่ายังคงพูดจาและขบคิดได้อยู่ เขาจึงขอร้องให้มุ่งหน้าไปยังทิศทางของทะเลสาบเสินจิ้ง
ถูกต้องแล้ว อู๋สวีรู้สึกหิวขึ้นมาอีกระลอก ซ้ำยังหิวโซอย่างยิ่งยวด เขาเข้าปะทะเคราะห์สวรรค์อย่างหักโหม อวี๋หลิงจึงถ่ายทอดพลังทั่วร่างออกมาทั้งหมดเพื่อปกปักรักษาความปลอดภัยให้เขา แต่ก็ด้วยเหตุนี้เอง อู๋สวีจึงจำต้องกระโดดลงทะเลสาบเสินจิ้งอีกครั้งถัดจากเมื่อช่วงเช้า
อู๋สวีเกิดความรู้สึกขยาดต่ออาหารอย่างแผ่นแป้งหรือหมั่นโถว ทั้งทางจิตใจและร่างกายอย่างรุนแรงเข้าเสียแล้ว ต่อให้หิวจนหน้ามืดตาลาย เขาก็ไม่อยากกินแผ่นแป้งที่อยู่ในย่ามเหล่านั้นอีก หากจำเป็นต้องกินจริง ๆ อย่างน้อยก็ต้องเป็นไปตามที่อูหานอวิ๋นเรียกร้อง นั่นคือ... เอาไปย่างไฟเสียก่อน!