เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 ทะเลปราณจำลองแดน
ความหมายของปลาวิญญาณยักษ์ก็คือ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นผลจากการที่อู๋สวีกับจิตกระบี่ฝูหาเรื่องใส่ตัวกันเอง นางแค่ขี้เกียจไปหน่อย ไม่เกี่ยวอะไรกับนางเลย นางไม่มีทางวางกับดักทำร้ายใครหรอก!
อู๋สวีผู้รู้กาลเทศะไม่ได้เข้าร่วมการรุมประณามปลาวิญญาณยักษ์กับจิตกระบี่ฝู แต่เอ่ยถามอย่างตรงประเด็น "ท่านผู้อาวุโสปลาวิญญาณยักษ์ ตอนนี้ข้าพอจะทำอะไรให้ท่านได้บ้างหรือขอรับ"
ปลาวิญญาณยักษ์กับจิตกระบี่ฝูประคารมกันอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็ยุติลงเมื่อปลาวิญญาณยักษ์กระทืบตัวกระบี่ของจิตกระบี่ฝูจนเกือบจะจมมิดลงไปในพื้นดิน
"ฮ่า ๆ จะเรียกผู้อาวุโสทำไมกัน! ยังจะยักษ์ไม่ยักษ์อีก เรียกเสียแก่เชียว! ข้าเพิ่งจะอายุสิบห้าเองนะ! เจ้าหนู เจ้าเรียกข้าว่า เอ่อ..." ปลาวิญญาณยักษ์เอียงคอคิดครู่หนึ่ง "เรียกข้าว่าน้องอวี๋หลิงแล้วกัน!"
แม้จะถูกสั่งให้เรียกเช่นนั้น แต่อู๋สวีก็ไม่มีความกล้าพอจะเรียกอสูรใหญ่ขั้นทะยานเซียนที่อยู่มานานกว่าหมื่นปีว่า 'น้องสาว' ได้ลงคอ
"เอ่อ... ท่านผู้อาวุโสอวี๋หลิง ท่านยังไม่ได้บอกเลยว่าข้าพอจะทำอะไรได้บ้าง" อู๋สวีถามอย่างระมัดระวัง
อวี๋หลิงยิ้มตาหยี "จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก นั่นก็คือพาข้าออกไปจากที่นี่!"